Η ΕΥΒΟΙΑ

ΜΑΡΜΑΡΙ ΑΜΑΡΥΝΘΟΣ ΒΑΣΙΛΙΚΑ
Κατατάσσεται στη δεύτερη σειρά, από άποψη μεγέθους, μετά την Κρήτη και είναι ένα από τα πιο όμορφα ελληνικά νησιά. Οι χάρες του είναι πολλές και απλώνονται σε όλο το μήκος του νησιού, προσδίδοντάς του μια εικόνα που γίνεται ιδιαιτέρως αγαπητή από όλους όσους το επισκέπτονται. Μαζί με το νησί Σκύρο, τα νησιά του Ευβοϊκού κόλπου, ένα τμήμα από τη Στερεά Ελλάδα και κάποιες μικρονησίδες, αποτελούν το νομό Ευβοίας. Το βουνό και η θάλασσα εναλλάσσονται και διαμορφώνουν τοπία μοναδικού κάλλους που σίγουρα δεν αφήνουν κανέναν παραπονεμένο.
Έχει πλούσια βλάστηση τόσο στις ορεινές όσο και στις πεδινές του περιοχές ενώ οι παραλίες της είναι τα αναμφισβήτητα « διαμάντια» όλου του νομού. Οι πεντακάθαρες θάλασσες της Εύβοιας και τα κρυστάλλινα νερά της, σας προσκαλούν να τα εξερευνήσετε και να θαυμάσετε τις απέραντες ομορφιές που κρύβουν.Αν σε όλα τα παραπάνω προστεθεί η άρτια τουριστική υποδομή και η απαράμιλλη φιλοξενία που διαθέτει, τότε σίγουρα αποτελεί ένα ακαταμάχητο μέρος που είναι έτοιμο να κάνει τις διακοπές σας αξέχαστες.

Η ΑΛΟΝΝΗΣΟΣ

Η Αλόννησος είναι ένα νησί της Ελλάδας. Βρίσκεται στο Αιγαίο πέλαγος και ανήκει στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Σποράδων. Η συνολική έκτασή του φθάνει τα 64,5 τχλμ. και το μήκος των ακτών του τα 67 περίπου χλμ. Μέγιστο μήκος περίπου 20 χλμ. και πλάτος από 3 μέχρι 4,5 χλμ. Χωρίζεται από τη Σκόπελο νοτιοδυτικά με τον πορθμό Αλοννήσου εύρους 2 ν.μιλίων και βορειοανατολικά από τη νήσο Πελαγονήσι με τον πορθμό Πελαγονησίου εύρους 3,5 ν.μ. Ο όρμος Πατητήρι αποτελεί το επίνειο της νήσου όπου και συνδέεται ακτοπλοϊκά με τον Βόλο,Σκιάθο,Σκόπελο και Θεσσαλονίκη.

ΑΛΟΝΗΣΣΟΣ

Ανάγλυφο
Ο κύριος όγκος της Αλοννήσου αποτελείται από ασβεστόλιθους, στο νοτιοδυτικό όμως τμήμα του νησιού παρατηρούνται λιμναίες αποθέσεις της Νεοτέρας Τριτογενούς, οι οποίες καλύπτονται από ασβεστόλιθο, πάνω στον οποίο συχνά επικάθονται κροκαλοπαγή πετρώματα, καλυπτόμενα από ερυθρωπές μάργες του Ποντίου. Η διαπίστωση αυτή εξηγεί την παρουσία παλαιολιθικών σταθμών κατά μήκος μιας πεδινής λωρίδας της Αλοννήσου και άφθονων θηραμάτων.
Μορφολογικά η νήσος διακρίνεται στη βόρεια ορεινή και νότια πεδινή ζώνη. Κυριότερες κορυφές είναι τα υψώματα Γελαδάρα (456 μ.) και Κουβούλι (475 μ.) τα οποία μαζί με εκείνα της Σκοπέλου αποτελούν ένα συνεχές ορεινό τόξο. Στο νότιο μέρος που είναι πεδινό βρίσκονται και οι οικισμοί. Στις δε άγριες και βραχώδεις ακτές του υπάρχουν σπήλαια που φωλιάζουν φώκιες και αγριοπερίστερα. Επίσης πάνω στη νήσο και στις γύρω νησίδες εντοπίζονται αγριοκάτσικα όμοια με τα λεγόμενα "κρι-κρι" της Κρήτης, της Αντιμήλου και της Σύμης. [www.wikipedia.org]

Η ΣΚΟΠΕΛΟΣ

Η Σκόπελος είναι ένα από τα νησιά των Βορείων Σποράδων, το δεύτερο νησί στη σειρά μετά την Σκιάθο. Έχει έκταση περίπου 96 τετρ. χιλ. και περίμετρο 67 χιλιόμετρα.
Γεμάτη με πυκνά δάση που καλύπτουν σχεδόν το 80% της έκτασής της, θεωρείται το πιο πράσινο του Αιγαίου. Έχει καλή τουριστική υποδομή, συγκεντρώνει όμως λιγότερο κόσμο (30.000 άτομα 15/8/2007) από τη γειτονική κοσμοπολίτικη Σκιάθο και διατηρεί σε μεγαλύτερο βαθμό τον παραδοσιακό χαρακτήρα της.Η Χώρα της Σκοπέλου είναι μια παραδοσιακή νησιώτικη πόλη με χαρακτηριστική αρχιτεκτονική και όμορφα καλντερίμια. Έχει κηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός. Η Χώρα αλλά και ολόκληρο το νησί είναι γεμάτο από παλιές παραδοσιακές εκκλησίες, ξωκλήσια και μοναστήρια.Στη Βόρεια και ανατολική πλευρά της Σκοπέλου, οι ακτές είναι βραχώδεις, ενώ στα νότια και δυτικά, οι πλαγιές δημιουργούν τις υπέροχες καταπράσινες παραλίες του νησιού. Στη νότια άκρη συγκεντρώνονται οι πιο όμορφες παραλίες: ο Στάφυλος, το Βελανιό, ο Αγνώντας, το Λιμνονάρι, ο Πάνορμος, η Μηλιά, το Καστάνι, το Έλιος, η Αρμενόπετρα και πολλές άλλες, "πνιγμένες" στο πράσινο του πευκοδάσους. [www.wikipedia.org]